Het is drie uur 's nachts. Je been trekt samen in een kramp die je in één seconde klaarwakker maakt. Je strekt je been, je staat op, je loopt een paar passen. 

Na twee minuten is het over. Je gaat terug liggen. En je weet dat de kans bestaat dat het vannacht nog een keer gebeurt.

Overdag is het anders. Een stijf, zwaar gevoel in je been dat niet weggaat. Een onrustig gevoel alsof je been wil bewegen maar het niet helpt. Een kuitspier die gespannen aanvoelt ook als je niks doet. 

Je hebt het inmiddels geaccepteerd als onderdeel van je dag. Maar accepteren is niet hetzelfde als dat het zo moet zijn.

Krampen en beenklachten die keer op keer terugkomen hebben een oorzaak. En die oorzaak heeft vrijwel altijd te maken met doorbloeding.

Een beenkramp is een onvrijwillige samentrekking van je kuitspier die niet vanzelf stopt. De spier trekt samen maar krijgt het signaal niet om los te laten. Dat signaal, de ontspanning, vereist zuurstof en een goede afvoer van afvalstoffen via het bloed.

Wanneer de doorbloeding in je kuit niet optimaal is, stapelen afvalstoffen zich op in het spierweefsel. Die ophoping verhoogt de gevoeligheid van de spiervezels voor onvrijwillige samentrekkingen.

Dat is ook de reden dat krampen vaker voorkomen bij mensen die lang stilzitten of stilstaan, bij mensen met een minder actieve bloedsomloop in de benen, en bij mensen met een verhoogd tromboserisico. 

Stagnerende bloedstroom in het onderbeen is niet alleen het begin van een mogelijke trombose. Het is ook de directe voedingsbodem voor terugkerende krampen en het zware, onrustige gevoel dat velen kennen in hun benen.

Compressie werkt op die stagnerende bloedstroom. Door de aderwand van buitenaf samen te drukken wordt het bloed actief omhooggeduwd. De doorbloeding in het spierweefsel verbetert.  Afvalstoffen worden sneller afgevoerd. De gevoeligheid van de spiervezels voor onvrijwillige samentrekkingen neemt af

Bij trombose vormt zich een bloedstolsel in een diepe ader van het been. Dat stolsel blokkeert de normale bloedstroom gedeeltelijk of volledig. De druk in de ader achter het stolsel stijgt. 

Vocht lekt in het omliggende weefsel. Het been zwelt op, voelt zwaar aan en is gevoelig bij aanraking of druk.

Compressiekousen worden bij trombose ingezet omdat ze de druk in de aders van buitenaf verlagen en de bloedstroom door de aders versnellen. De aflopende compressiedruk van enkel naar knie duwt het bloed actief omhoog en verkleint de kans dat bloed stagneert in de diepere aders. 

Bij mensen met een verhoogd tromboserisico, na een vlucht, na een operatie, bij langdurig bedrust of bij een eerder doorgemaakte trombose, verlaagt compressie het risico op nieuwe stolselvorming doordat de veneuze bloedstroom actief wordt ondersteund.

Bij mensen die al een trombose hebben gehad en onder behandeling zijn, worden compressiekousen ingezet om het post-trombotisch syndroom te voorkomen. Dat syndroom ontstaat wanneer de beschadigde ader na de trombose niet volledig herstelt en chronische klachten geeft van zwelling, zwaartegevoel en krampen.

 Compressie houdt de aderwand ondersteund tijdens het herstel zodat de schade aan de aderklep zo beperkt mogelijk blijft.

De compressiekous werkt continu zolang je hem draagt. De aflopende druk van enkel naar knie versnelt de veneuze bloedstroom in het onderbeen. Bij elke stap versterkt de kous de kuitspierpomp. 

Bij stilzitten houdt de constante druk de bloedsomloop gaande ook wanneer de kuitspierpomp nauwelijks werkt.

Dat betekent dat afvalstoffen minder lang in je kuitspierweefsel blijven hangen. Dat zuurstof sneller wordt aangevoerd naar het spierweefsel. En dat de gevoeligheid van de spiervezels voor onvrijwillige samentrekkingen afneemt doordat het weefsel beter wordt doorbloed. 

Krampen die ontstaan uit een slechte doorbloeding in het onderbeen treden minder frequent op wanneer die doorbloeding structureel wordt verbeterd door compressie.

Mensen die dagelijks compressiekousen dragen voor terugkerende beenkrampen beschrijven dat de krampen minder vaak voorkomen, minder intens zijn wanneer ze optreden en sneller ophouden dan zonder compressie. 

Dat is het directe gevolg van een betere doorbloeding in het spierweefsel die de ophoping van afvalstoffen vertraagt

Mensen die dagelijks compressiekousen gaan dragen voor beenkrampen beschrijven een patroon dat zich binnen dagen aftekent. 

Minder krampen in de nacht na de eerste week. Een lichter gevoel in de kuiten overdag. Minder van dat onrustige, gespannen gevoel in het been dat ze voor normaal waren gaan houden.

Na een maand dagelijks gebruik beschrijven mensen dat ze weken achter elkaar geen nachtelijke kramp hebben gehad terwijl ze voor het gebruik meerdere keren per week wakker werden. 

Dat is niet toevallig. Het is het directe gevolg van een betere doorbloeding in het spierweefsel die de ophoping van afvalstoffen vertraagt en de gevoeligheid van de spiervezels voor onvrijwillige samentrekkingen vermindert

Krampen geven geen waarschuwing. Ze komen midden in de nacht of halverwege een lange dag stilzitten. 

De manier om ze voor te zijn is de doorbloeding in je been structureel te verbeteren voordat de ophoping de drempel bereikt die een kramp veroorzaakt.

Trek de kousen 's ochtends aan voor je eerste stap. Draag ze overdag. En ga 's avonds slapen met een been dat beter doorbloed is dan zonder. 

Dat is het verschil tussen een nacht die je wakker maakt en een nacht die gewoon doorloopt.

Kies je maat via de maattabel hierboven en bestel vandaag.